ne kadar desem boş aslında ne kadar anlatsam faydasız dostlar,ben iyi olmaya çalıştıkça daha da yalnızlaşmaya başlıyorum bir kaç dost var yanımda allah dan sağ olsun hepsi,ben onlarla onlar benimle idare ediyoruz işte...
bu son senem lisede dostlar biraz bu konu hakkında yazmak istedim duygulandım haliyle o yüzden bu yazıda kimseye laf vurma felan yok beklemeyin işim de olmaz bundan sonra o kendi yoluna ben kendi yoluma...
hayat bir kış gibidir aslında benim açımdan,bir şeyleri düzeltmek için yaptığım şeyler hep bir parça aldı benden,demiştim ya kış gibi aynen öyle soğuktan korunmak için taktığım için atkı boynumu sıktı hep,ısınmak için giydiğim mont ben kafamı kapatmak için yukarı çektikçe alttan açıldı işte hayat benim için hep böyleydi canlar bir artarsa iki azalırdı...
bu arada şarkısız gitmez diyip bi şarkı hediye ediyorum size zaten uzun bi yazı olacak : http://188.138.51.133/yt/b/aa/
hep şanssızdım sanki şanssız doğmuş gibiydim belkide öyledir kim bilir dostlar,ne siz anlayabildiniz beni nede ben anladım şimdiye kadar,ama bildiğim tek özelliğim varsa bastıramadığım dinleme dürtüm dür,kimsenin konuştuğu havada kalmaz benim yanımda dinlerim yani engel olamam bu yüzden her dönemde çok canım yandı...
dinledim fakat anlatamadım...
anladım fakat anlatamadım dostlar ne eskiden ne şimdi nede gelecekte bunun değişeceğine inanmıyorum ...
malum bu sene son senemiz bu güne kadar ki yaşanmışlık ların anısına bi iki kelam edeyim dedim
lise her insanın olduğu gibi benim de ilklerimi yaşadığım yer fakat benim ilklerim herkes gibi mutlu olmadı herkes ilk aşkını lisede bulur ya ben 5 senedir okuyorum daha adamakıllı birini bulamadım, hani herkesin bi arkadaş grubu olur ya benim oda hiç olmadı lisede bi sağ olsun bahadır var yanımda 3 yıldır ama o kadar bu konuda yinede az olsun öz olsun tavrın dayım dostlar...
ben lise 1 de kaldım bir sene bildiğiniz gibi belki bilmeyeniniz de vardır öğrenmiş olur bu sayede neyse canlar ben o zamanlar lise 1 deyim ama öyle normal lise birler gibi değilim,bazı sebeplerden ötürü içime kapanmadım asla hep neşeli hep şen şakrak dolaşırdım etrafta herkesi adam yerine koyup dinlerdim dertleşirdim ama sonunda gördüm ki hep mal gibi kalan yalnız kalan ben olmuşum ve sonra ne oldu ben o sene kaldım canlar nedeni bende saklı ama kaldım peki bu benim için iyimi oldu derseniz iyi oldu bence kalmasaydım o insanlarla 4 sene daha okuyup onlarla aynı anda mezun olucaktım ve en önemlisi bahadır ve diğer arkadaşlarımla tanışamayacaktım... neyse dostlar gel zaman git zaman aradan dört sene geçti ben farklı olmasını umut ederken döndüm dolaştım yine aynı yere kurdum tezgahımı ama boşverdim cidden yanımda 1-2 arkadaşım ve tek başına kalan ben yarım yamalak bi şekilde gidiyoruz...
yıllar benden sadece tek birşey aldı dostlar hayallerimi aldı,ne geleceğe dair en ufak bir istek nede en ufak bir planım var alın sizin olsun onlar ben böyle iyim şu hayat denen handan bir an önce çıkmaktır dileğim gerisi yalan zaten...
şu boş dünyanın boş bir hanında,
içtim şarabını günah kanımda,
bir kaç dostum olsun yanımda,
gerisi bana yalan dünya hanında
para pul mülk hepsi bahane,
dostlarım yanımda artık dahane
kanar yüreğimde derin bir yare
varsın bulunmasın ölüme çare...
bu kısa dötlükle size veda ediyorum dostlar eğer okuduysanız teşekkür ederim size biraz kendimden bahsettim ama ders alın azcık
pişman olmayın
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder